Het Sint-Jozefziekenhuis hoort bij een periode waarin een eigen ziekenhuis voor een stad een heel vanzelfsprekende voorziening leek. In Kerkrade lag aan de oorsprong daarvan het werk van de Missiezusters Dienaressen van de Heilige Geest uit Steyl.
De zusters kwamen in 1911 naar Kerkrade. In februari 1914 begon het ziekenhuis met twaalf zusters en ongeveer zestig bedden. Die aantallen geven een aardig beeld van de schaal waarop de zorg toen georganiseerd was. Het gebouw groeide later mee met de vraag naar zorg en met de mogelijkheden van de geneeskunde.
Een ziekenhuis dat veranderde
Tot 1980 bleef het bestuur bij de kloosterorde. Daarna kwam het ziekenhuis onder zelfstandig bestuur. Via latere samenwerkingen en fusies werd het onderdeel van Atrium Medisch Centrum. Atrium ging vervolgens samen met het ziekenhuis in Sittard-Geleen verder als Zuyderland.
Voor de inwoners van Kerkrade waren die veranderingen meer dan andere namen op een gevel. Het verdwijnen en verplaatsen van afdelingen betekende ook dat zorg die vroeger in de eigen stad beschikbaar was elders moest worden gezocht. In mijn eerdere tekst noemde ik al het ongenoegen daarover.
De foto’s bij dit artikel richten zich op het gebouw. Een ziekenhuis wordt gewoonlijk bekeken vanuit zijn functie: waar moet je zijn, op welke afdeling en achter welke deur? In een fotoreeks verschuift die aandacht naar de ruimten zelf. Een gang of trappenhuis krijgt dan betekenis die het tijdens dagelijks gebruik nauwelijks had.
Daarmee wordt het geen terugblik op individuele patiënten of hun medische geschiedenis. Die verhalen horen bij de mensen die er kwamen en werkten. Het gebouw laat vooral zien hoe een instelling door de tijd heen groter werd en van organisatie veranderde.
Deze reportage is een momentopname van het voormalige ziekenhuis. Wie informatie zoekt over actuele zorg in Kerkrade moet daarvoor bij de zorgaanbieders zijn. De beelden bewaren een eerdere fase van een gebouw dat voor veel Kerkradenaren een herkenbare plek is.
Reacties