Maison Le Grand George was al een veelbezochte locatie toen wij er kwamen. Het verlaten Vlaamse huisje was al door veel fotografen bezocht. Dat was binnen goed te zien.
Vrijwel geen meubelstuk of decoratie stond nog op een geloofwaardige plek. Zelfs theekopjes waren op een stoel gezet. Waarom zou je dat doen?
Juist om die reden bezoek ik nauwelijks nog voormalige woonhuizen waarvan de locatie overal op fora en sociale media rondgaat. Het in scène zetten, meestal ‘staging’ genoemd, lijkt steeds normaler te worden. Voor mij verdwijnt daarmee wat een verlaten huis interessant maakt.
‘Take nothing but pictures, leave nothing but footprints’ is een bekende regel binnen urbex. Voor sommige fotojagers blijkt het vooral een mooie tekst voor onder hun foto’s.
Een jas hangt naast het raam en de meubels zijn nog aanwezig, maar delen van het plafond laten los. Het huis heeft daardoor tegelijk iets vertrouwds en iets onbewoonbaars. Dat beeld is sterk genoeg zonder voorwerpen te herschikken. Mijn bezwaar tegen staging gaat niet over een voorkeur voor een bepaalde compositie. Het gaat erom dat de volgende fotograaf vervolgens een door iemand anders gemaakte scène aantreft.
Reacties