Dit voormalige spoorwegcomplex bezocht ik twee keer. De eerste keer was in januari 2011. Er stonden toen nog verschillende treinstellen in de loods.
Toen ik in 2013 terugkwam, was de ruimte ontruimd. Op verschillende plaatsen lag inmiddels huisvuil en ander afval. Het verschil tussen de bezoeken was groot: de treinen waren weg, maar de sporen van nieuw gebruik waren er alweer.
Een onderdeel van een oud onderstel vertelt iets anders dan een lege dienstruimte. Bij het eerste onderwerp kijk je vanzelf naar techniek; bij het tweede vallen juist het licht en de afwerking op. De twee bezoeken maakten ook duidelijk hoe snel het onderwerp kan veranderen. Wat eerst een spoorweginterieur was, was later voor een belangrijk deel een lege ruimte met afval geworden.
Reacties