Mijn eerste bezoek aan dit grote kantoorgebouw bij een staalfabriek in Noord-Frankrijk was alweer een paar jaar geleden. De omvang, het verval en het vrijwel ontbreken van graffiti waren goede redenen om terug te gaan.
In 2015 was zichtbaar hoeveel verder het gebouw achteruit was gegaan. Vocht en temperatuurschommelingen hadden hun werk gedaan. Het dak was deels ingestort en lekte op veel plaatsen. Door ontbrekende ramen hadden wind en regen vrij spel.
Steeds meer pleisterwerk kwam los van de muren. Op zo’n moment vraag je je af hoelang het nog duurt voordat ook grotere delen bezwijken. De foto’s maken het verschil met mijn bezoek in 2013 duidelijk.
Het licht valt op verschillende plekken rechtstreeks door het open dak naar binnen. Daardoor zijn onderdelen van de constructie zichtbaar die vroeger buiten het zicht van de gebruikers lagen. De lege gangen laten weer een andere kant zien: herhaling, afbladderende wanden en een opeenvolging van deuropeningen. Wat fotografisch aantrekkelijk is, kan bouwkundig juist op een ernstig probleem wijzen.
Reacties