Preventorium Dolhain was vroeger een kliniek voor mensen met tuberculose, onder wie veel kinderen. Toen de ziekte in West-Europa minder voorkwam, verloor het complex zijn oorspronkelijke functie. In de jaren zeventig sloot de kliniek.
In de jaren negentig werd het gebouw verkocht aan een kunstcollectief. Een aantal kunstenaars gebruikte het als woning en atelier. Nadat ook zij vertrokken, raakten de overgebleven inboedel en inventaris verder beschadigd en verdwenen er metalen.
Ten tijde van mijn bezoek waren er plannen voor een nieuwe bestemming, maar ontbrak het geld om die uit te voeren. De foto’s laten het complex in die tussenliggende periode zien.
De gebogen ruimte met de hoge ramen is een van de opvallendste onderdelen van de reeks. Het daglicht valt breed naar binnen, terwijl het plafond en de wanden sterk zijn aangetast. Verderop staan de oude sanitaire voorzieningen nog tussen de beschadigde tegels. Aan zulke beelden kun je bouwkundige veranderingen zien, maar geen medische geschiedenis van individuele patiënten aflezen.
Reacties