Louis De Naeyer begon in 1860 met een papierfabriek. Het bedrijf groeide uit tot een groot industrieel complex dat veel werkgelegenheid met zich meebracht.
In 2004 eindigde de productie. Na de leegstand volgden sanering en een andere bestemming voor het gebied. Een deel van de oudere gebouwen bleef bewaard.
Deze reeks laat vooral de overgebleven interieurs zien. De naam van de fabriek was al onderdeel van het openbare industriële verleden; ik voeg hier geen route of toegangsinformatie aan toe.
Het glas-in-lood en de wenteltrap tonen een kant van industrie die in een grote fabriekshal gemakkelijk uit beeld blijft. Ook voor kantoor, ontvangst en dagelijks gebruik werden gebouwen gemaakt. De functie van een papierfabriek is dus niet uit ieder afzonderlijk interieur af te lezen. Juist de afwisseling tussen zulke ruimten maakt een reportage van een industrieel complex compleet.
Reacties