Bij Luik-Guillemins hoef je niet lang te zoeken naar lijnen. Het station van Santiago Calatrava zit er vol mee. Bogen, trappen en de herhaling van de draagconstructie zorgen ervoor dat je uit een betrekkelijk klein deel van het gebouw al een heel andere foto kunt halen.
Het nieuwe station werd in 2009 geopend. Calatrava ontwierp een grote overkapping van staal en glas over de perrons. In plaats van een traditionele voorgevel kreeg het gebouw een open karakter, waarbij de grens tussen binnen en buiten minder duidelijk is.
Het ontwerp verbindt ook twee verschillende delen van de stad, aan weerszijden van de spoorlijnen. Dat verklaart waarom het station niet alleen als een hal voor vertrekkende reizigers bekeken kan worden. De doorgangen en niveaus zijn deel van een grotere stedelijke verbinding.
De herhaling doorbreken
De regelmaat van de constructie maakt het verleidelijk om alleen een symmetrisch overzicht te maken. Er zijn echter ook kleinere beelden te vinden. Een kruising van bogen, een trap tegen een lichte achtergrond of een uitsnede waarin de schaal even onduidelijk wordt, laat weer een andere kant van het gebouw zien.
Reizigers horen bij het station. Ze geven de constructie een schaal en maken duidelijk waarvoor het gebouw bedoeld is. Tegelijk is het hun doorgangsruimte. Een camera of statief mag die functie niet in de weg staan.
De regels voor fotografie zijn genuanceerder dan een algemeen verbod. NMBS vermeldt dat voor reportages met professioneel materiaal schriftelijke toestemming nodig is, ook wanneer het om een privé- of studieproject gaat. Voor gewone niet-commerciële vakantiefoto’s zonder professioneel materiaal en met een vervoersbewijs geldt een uitzondering. Bekijk voor een eigen fotosessie de actuele voorwaarden bij NMBS.
Hier blijft de aandacht bij Guillemins: een gebouw waarin je met licht en herhaling gemakkelijk langer bezig bent dan de wachttijd op een trein.
Reacties