Een verlaten tandartspraktijk met een prachtige houten trap. Ooit was iemand voortvarend aan een renovatie begonnen, terwijl de oude apparatuur gewoon bleef staan.
Dat geeft toch een vreemd gevoel. Elders zou men misschien nog blij zijn geweest met bruikbare apparatuur, terwijl hier alles aan zijn lot werd overgelaten.
Tijdens ons bezoek waren er ook al ‘decorateurs’ bezig geweest. Door spullen te verplaatsen probeerden ze een sfeertje voor hun foto’s te maken. Voor mij verdween daarmee juist het verhaal dat de ruimte zelf nog vertelde.
De tandartsstoel en de oude instrumenten maken de functie van het vertrek direct duidelijk. Op de vensterbank staan flessen en verpakkingen, terwijl elders het gewone wooninterieur zichtbaar blijft. Dat verschil tussen praktijk en huis is hier interessanter dan een verzameling ‘enge’ medische spullen. Voor een foto hoefden die spullen niet bij elkaar te worden gelegd. Hun toestand en plaats op het moment van bezoek waren al genoeg.
Reacties