De Hohenzollernbrücke hoort bij het bekende beeld van Keulen: de bogen over de Rijn, het station en daarachter de Dom. Toch is de brug meer dan een voorgrond voor een stadsfoto. Het is een druk gebruikte spoorverbinding en een belangrijk onderdeel van het Duitse en Europese spoorwegnet.
De brug werd tussen 1907 en 1911 gebouwd ter vervanging van de oudere Dombrücke. Bijzonder was dat de aanleg plaatsvond terwijl het treinverkeer bleef doorlopen. De nieuwe brug bestond uit drie naast elkaar gelegen delen, elk met drie bogen. Er was aanvankelijk ook plaats voor wegverkeer en trams.
Vernield en weer opgebouwd
De Hohenzollernbrücke werd niet door een bombardement verwoest. Op 6 maart 1945 blies de Wehrmacht de brug op om de opmars van de geallieerden te bemoeilijken. Daarmee eindigde de oorlogsgeschiedenis van de brug anders dan die van veel gebouwen in de stad.
Na de oorlog werd eerst één spoorbrug hersteld. Die kwam in 1948 weer in gebruik. Latere uitbreidingen leverden het huidige geheel met zes sporen op. Het vroegere wegverkeer keerde niet terug; langs de brug liggen wel wandel- en fietspaden.
’s Avonds maakt de verlichting het ritme van de bogen goed zichtbaar. Tegelijk blijft de brug onderdeel van een werkende stad. Treinen, scheepvaart en licht op het water zorgen ervoor dat een nachtbeeld niet zo stil is als het op de foto lijkt.
Bij zo’n bekend onderwerp maakt het standpunt veel verschil. Een paar passen veranderen hoe de bogen zich tot elkaar verhouden en of de Dom tussen de vormen door zichtbaar blijft. Het gaat dan minder om nog iets extra’s aan het beeld toevoegen, en meer om precies kiezen wat elkaar wel en niet overlapt.
De foto’s in deze reeks draaien om die lijnen en om de stad na zonsondergang. De geschiedenis verklaart hoe de brug daar kwam; het licht bepaalt hoe je haar op dat moment ziet.
Reacties