Op een van de laatste warme zomerdagen ging ik met een van mijn vaste maatjes naar de Hoge Venen om ons aan astrofotografie te wagen. Volgens de Light Pollution Map was dit een redelijk donkere omgeving op niet al te grote afstand. Rond het Signaal van Botrange konden we een paar uur met de camera en de nachtlucht bezig zijn.
Het leverde meteen een paar praktische lessen op. Geen korte broek, beter insmeren tegen insecten en vooral vooraf beter naar de maan kijken. Een warme dag is geen garantie voor een aangename nacht, en een donkere plek op de kaart zegt nog niets over hoeveel maanlicht er boven hangt.
Punten of strepen
Bij een foto van de Melkweg wil je zwak licht zichtbaar maken en de sterren meestal als punten houden. Laat je een camera zonder volgmechanisme te lang belichten, dan wordt de draaiing van de aarde zichtbaar als beweging in de sterren. Hoe snel dat opvalt, hangt onder meer af van de brandpuntsafstand en de uitsnede. Eén vaste sluitertijd voor iedere camera en lens bestaat daarom niet.
Bij sterrensporen gebruik je die beweging juist als onderwerp. Een lange opname of een reeks samengevoegde beelden laat zien hoe de sterren langs de hemel lijken te draaien. Hetzelfde verschijnsel dat bij de ene foto ongewenst is, is bij de andere de hele bedoeling.
De maan zat tijdens ons bezoek rond het eerste kwartier. Dat was genoeg om het fotograferen van de zwakke Melkweg lastiger te maken. Maanlicht kan een landschap mooi verlichten, maar vermindert ook het contrast van de zwakkere delen van de sterrenhemel. Voor een volgende poging hoort daarom ook het tijdstip van de maansondergang bij de voorbereiding.
Een donkere hemel is bovendien geen uitnodiging om overal het natuurgebied in te gaan. Houd rekening met de toegangsregels en blijf op toegestane plekken. Voor deze avond was het vooral een kennismaking met een vorm van fotografie waarbij je veel moet wachten en ondertussen genoeg te bekijken hebt. Alleen die korte broek had thuis mogen blijven.
Reacties