Na mijn eerste bezoek aan de voormalige Leeuw-brouwerij in Valkenburg kwam er nog één gelegenheid om terug te gaan. Kort daarna werd het complex weer afgesloten. Dit is de fotoreeks van dat herbezoek.
De eerste keer mocht ik naar binnen omdat er gewerkt werd aan een pop-uprestaurant. Die toegang was welkom, maar de omstandigheden waren niet overal ideaal. In verschillende ruimten hingen schijnwerpers voor het werk en de beveiliging. Wie de eerste serie heeft gezien, weet dus waarom ik blij was met een tweede kans.
Een tweede reeks
Een herbezoek heeft iets prettigs: je hoeft niet meer bij iedere deur te bedenken waar je bent. Tegelijk ligt herhaling op de loer. Dezelfde ruimte levert niet automatisch een andere foto op omdat je er op een andere dag opnieuw staat.
Bij zo’n tweede reeks wordt het verband tussen de ruimten interessanter. Een brouwerij is rond een productieproces gebouwd. De omvang van de hallen en de verbindingen ertussen zijn daar een gevolg van. Ook zonder actieve productie blijft die oorspronkelijke functie het gebouw bepalen.
De Leeuw werd in 2000 door Haacht overgenomen. In 2005 stopten de brouwactiviteiten in Valkenburg en verschoof de productie naar België. Het complex kende daarna een periode waarin de toekomstige bestemming nog gezocht werd. Mijn twee bezoeken horen bij die geschiedenis van het gebouw, lang na de werkende brouwerij.
De eerste en tweede serie mogen naast elkaar bekeken worden. Ze zijn geen verslag van een vrij toegankelijke locatie: ik kreeg een gelegenheid die op dat moment bestond en daarna weer voorbij was. Dat is bij dit soort gebouwen vaker het geval. Een gesloten deur blijft een gesloten deur, ook als er op internet foto’s van de binnenkant staan.
Het verhaal van de eerste toegang staat bij Leeuw bierbrouwerij. Deze pagina is het vervolg, met de foto’s waarvoor ik nog eens terug kon.
Reacties