Deze foto’s van de voormalige mijn Julia in Eygelshoven maakte ik in 1987 en 1988. De mijn, in de gemeente Kerkrade, sloot op 20 december 1974 als voorlaatste kolenmijn van Zuid-Limburg.
Julia behoorde tot het Belgische mijnbouwbedrijf Société des Charbonnages Réunis Laura et Vereeniging S.A. De mijn was genoemd naar Julie Mottin, de vrouw van mijneigenaar Albert Thys. Zij overleed in 1915.
Een terrein uit mijn jeugd
Mijn vader begon hier als veertienjarige aan de Ondergrondse Vakschool, de OVS. Daarna werkte hij er als mijnwerker. Het terrein speelde ook in mijn eigen jeugd een grote rol. Vrijwel iedere woensdagmiddag en zaterdag was ik er te vinden, al mocht dat natuurlijk niet. Mijn belangstelling voor oude gebouwen en industrie is hier ongetwijfeld ontstaan.
De hogedrukcentrale die in 1965 opende, bleef na de mijnsluiting nog tot 1987 in bedrijf. Een groot deel van de brandstof kwam uit de steenstorten van Laura in Eygelshoven en Hendrik in Brunssum. Die werden daarvoor afgegraven. Julia beschikte over een betere kolenwasserij, waardoor uit het gestorte materiaal nog voldoende steenkool kon worden teruggewonnen.
Nog één keer vastleggen
Voordat de centrale zou verdwijnen, nam ik de camera en het statief van mijn vader mee om haar te fotograferen. Urbex was voor mij toen nog geen begrip. Ik wilde gewoon bewaren wat ik jarenlang had zien staan.
Veel begrip voor die foto’s was er destijds niet. Een foto maakte je van iets moois, vond men. Waarom zou je dan een oude centrale vastleggen?
Op 3 december 1988 verdwenen de laatste grote resten. Eerst werd de schoorsteen opgeblazen, daarna de ontmantelde constructie van de centrale. Twee knallen maakten een einde aan een vertrouwd gezicht uit mijn jeugd.
De beelden zijn inmiddels ook fotografisch een tijdsdocument. De controlekamer met haar houten afwerking en de opengebroken constructie van de centrale komen uit verschillende momenten van hetzelfde einde. Het zijn geen recente digitale foto’s met een oud uiterlijk. Ze zijn werkelijk gemaakt in de jaren waarin deze vertrouwde plek uit mijn jeugd verdween.
Beste Marco,
In de eerste plaats wil ik je complimenteren met de prachtige foto’s die je gemaakt hebt van de laatste dagen van de Julia. Graag stel ik me kort even voor. Mijn naam is Bart Gielen, ik ben afgestudeerd historicus en woonachtig te Amsterdam. Ik ben echter geboren en getogen in Zuid-Limburg, waarbij mijn beide opa’s werkzaam waren in de kolenmijnen; de een als houwer op ONII, en de ander als opzichter op de Julia (tot aan de sluiting in 1974). In 1985, toen de Julia Centrale nog volop functioneerde, bracht ik als kleine jongen samen met mijn opa een bezoek aan het voormalige mijnterrein. Je kunt je wel voorstellen wat voor enorme indruk dat heeft achtergelaten. Het markeerde mijn liefde voor Limburgse mijnen en industrieel erfgoed. Ik vond het dan ook verschrikkelijk toen de centrale in 1987 werd gesloopt. Heb jij toevallig ook andere foto’s gemaakt ontmanteling ‘Julia’? Ik ben er in ieder geval zeer benieuwd deze te bekijken. Veel dank voor reactie. Gegroet, Bart
Beste Bart, mocht je foto’s nodig hebben van de ontmanteling van de mijn Julia kun je via onze website contact met mij opnemen.
groet, Pascal ( foto archief, stichting “Eygelshoven door de eeuwen heen”)
PS, Marco, ik geloof dat we raakvlakken hebben 😉 sjun foto’s