De officiële naam is een mond vol: de kerk van de Heilige Theresia van het Kind Jezus en de Heilige Don Bosco. Het gebouw staat in Lauradorp, een wijk die nauw verbonden is met het mijnbedrijf Laura & Vereeniging. Die achtergrond verklaart meteen waarom hier zo’n omvangrijke kerk werd gebouwd.
Een mijnwerkerswijk bestond in het katholieke Zuid-Limburg uit meer dan huizen alleen. Er kwamen ook voorzieningen voor onderwijs, verenigingen en het kerkelijke leven. De kerk kreeg daarin een centrale plaats. Het mijnbedrijf ondersteunde de bouw en stelde zijn bouwkundige Jan Beersma als architect beschikbaar.
Het gebouw dateert uit 1933. De naam van Beersma is dus niet toevallig aan de kerk verbonden: ook bij het bouwbureau van de mijn hield hij zich bezig met de omgeving waarin de werknemers woonden. Wonen, werken en geloof zaten hier dicht op elkaar.
Licht in een mijnwerkerskerk
Bij de ramen wordt die samenhang heel concreet. In de westwand staan onder meer Theresia, Don Bosco met een mijnwerkersgezin en Maria met Kind afgebeeld. De glas-in-loodramen zijn daarmee niet alleen versiering; ze vertellen ook voor wie de kerk bedoeld was.
Verder bevat het interieur ramen met apostelen en evangelisten van Jacques Verheyen uit de jaren vijftig. Door het verschil tussen helder daglicht en gekleurd glas verandert de ruimte met het tijdstip. Dat maakt een kerkinterieur fotografisch lastiger dan het op het eerste gezicht lijkt. Wat voor je ogen nog rustig bij elkaar past, kan op de foto een groot contrast worden.
Op 26 september 2020 is het gebouw aan de eredienst onttrokken. Deze reeks blijft een verslag van het interieur zoals het tijdens mijn bezoek was, niet van de huidige toegankelijkheid.
De foto’s bewaren zo ook een deel van de geschiedenis van Lauradorp. De mijn is verdwenen, maar in het gebouw en de ramen is de band met de wijk nog altijd af te lezen.
Reacties