In het voorjaar van 2013 ging ik op consult bij Dr. Pepito. Hij zou verstand hebben van het urbexvirus, maar was helaas niet thuis. De naam was een bijnaam voor het huis dat ik in deze reeks fotografeerde.
Er stond toen nog veel op zijn plek. Later raakte de locatie bekender en veranderde de toestand. Het huis kreeg uiteindelijk nieuwe bewoners. Dat is voor mij ook een goede reden om geen informatie te geven waarmee je het opnieuw kunt opzoeken.
De kamers hebben nog veel van hun inrichting: een bed, banken, een tafel en de omlijsting van de schouw. Daardoor lijkt het huis minder ver weg van normaal gebruik dan een leeg fabrieksgebouw. Precies dat maakt een woonhuis als onderwerp ook lastig. De beelden zijn gemaakt in een periode van leegstand. Ze geven geen recht om het privéleven van de bewoners in te vullen of een later opnieuw bewoond huis te gaan zoeken.
Reacties